Zonder implementatie geen ontwikkeling

Hier valt het gros van de cultuurtrajecten om. Het inzicht is er, de urgentie is gedeeld, de sessie was goed, en dan gaat iedereen terug naar het werk waar de oude patronen onverstoord op hen wachten.

Implementatie is het deel waar wij het langst blijven en waar het eigenlijke werk zit.

Optimaliseren of transformeren? 

Voordat je aan de drie vragen begint, moet één ding helder zijn. Vraagt jullie situatie om het beter doen van wat jullie al doen, of om een wezenlijk andere cultuurrichting?

De meeste cultuurprogramma’s optimaliseren de bestaande richting terwijl de opgave een transformatie vraagt. Beter communiceren, strakker sturen, nog een overleg. Elk van die ingrepen is verdedigbaar zolang de richting klopt, en elk van die ingrepen bevestigt het bestaande patroon zodra dat niet zo is.

Beide zijn legitiem en er is geen rangorde tussen. Een behoudende cultuur optimaliseren is soms precies wat de situatie vraagt. De vraag is welke van de twee de organisatie nu dient, en die vraag beantwoorden we samen, op basis van wat het inzicht heeft opgeleverd.

Twee bewegingen tegelijk

Cultuurontwikkeling is niet alleen het opbouwen van iets nieuws. Er moet ook iets losgelaten worden dat ooit nuttig was en dat nu in de weg zit.

Die twee gebeuren gelijktijdig, en de tweede wordt bijna altijd overgeslagen. Een organisatie die alleen toevoegt zonder ergens ruimte te maken, stapelt initiatieven op een systeem dat al vol zit. Dat is de reden dat het derde verandertraject minder oplevert dan het eerste.

Wie het werk doet

Niet wij.

Het werk wordt gedaan door een cultuurteam: een groep mensen uit de organisatie zelf, gekozen op de posities die vertegenwoordigd moeten zijn en intrinsieke motivatie. Daarnaast is er een kernteam dat het mandaat heeft en de middelen vrijmaakt aangevuld door een expeditieleider uit de organisatie die het proces van binnenuit bewaakt. Die laatste wordt het liefst gekozen door het cultuurteam zelf. Onze rol is de expeditieleider begeleiden. Wij brengen de aanpak, niet de uitkomst

De verdiepende vragen in de implementatie

Intentie — waar gaan we als eerste naartoe? Eén koerswijziging, verbonden aan een concreet resultaat. Lees meer over Intentie

Interventie — hoe komen we daar? Kleine, gerichte experimenten in teams en tussen teams. Lees meer over Interventie 

Integratie — hoe blijven we daarnaartoe bewegen? Wat lokaal werkt, wordt de norm. En de tijdelijke structuur gaat weer weg. Lees meer over Integratie 

Deze drie komen in deze volgorde aan bod en blijven daarna door elkaar lopen. Een team dat halverwege merkt dat de gekozen richting niet klopt, gaat terug naar de intentievraag. Dat is geen terugval maar hoe het werkt.

Wanneer wij klaar zijn

Niet wanneer de gewenste cultuur er is, want die formulering veronderstelt een eindstreep die niet bestaat.

Wij zijn klaar wanneer jullie dit zelf kunnen. Wanneer een team zelfstandig kan waarnemen wat er speelt, kan duiden wat het betekent en kan handelen zonder dat wij in de kamer zitten. Dat is het enige resultaat dat na ons vertrek blijft bestaan.

Een traject dat eindigt met een organisatie die afhankelijk is van onze begeleiding, is mislukt. Ook als de tussentijdse resultaten goed waren.

Of lees hier meer over ons aanbod of neem contact op een verkennend gesprek.